PPWR we Francji: co rozporządzenie opakowaniowe naprawdę zmienia dla firm

Od 12 sierpnia 2026 r. rozporządzenie (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, czyli PPWR, stosuje się we Francji bezpośrednio. Nie jest potrzebna żadna ustawa wdrażająca: jego obowiązki wiążą francuskie przedsiębiorstwa tak samo jak firmy z pozostałych 26 państw członkowskich.

Francja nie zaczynała jednak od zera. Miała już jedne z najbardziej rozbudowanych przepisów o opakowaniach w Europie: system rozszerzonej odpowiedzialności producenta (EPR) dla opakowań od 1992 r., ustawę AGEC z 2020 r., logo Triman i instrukcje segregacji Info-tri, krajowe cele ponownego użycia, zakazy plastiku jednorazowego, a od lipca 2026 r. obowiązkowego przedstawiciela EPR dla producentów zagranicznych.

Dla firmy sprzedającej we Francji prawdziwe pytanie nie brzmi więc „czym jest PPWR?”, lecz „co zmienia się w stosunku do tego, co już robię?”. Część francuskich przepisów pozostaje, inne będą musiały dostosować się do rozporządzenia, a niektóre obowiązki unijne nie mają jeszcze francuskiego odpowiednika.

Ten przewodnik omawia, temat po temacie, stosowanie PPWR we Francji. Ogólny harmonogram rozporządzenia i to, co obowiązuje na poziomie UE od 12 sierpnia, opisujemy w artykule PPWR 2026: co naprawdę zmienia się 12 sierpnia.

Podsumuj ten artykuł za pomocą:

🎯 W skrócie: PPWR we Francji

• PPWR stosuje się we Francji bezpośrednio od 12 sierpnia 2026 r., ale nie zastępuje francuskiego EPR dla opakowań: członkostwo w Citeo, Adelphe lub Léko oraz unikalny identyfikator (UID) pozostają obowiązkowe.
• Triman i Info-tri pozostają we Francji obowiązkowe do czasu stosowania zharmonizowanego oznakowania unijnego, najwcześniej od 12 sierpnia 2028 r.
• Niektóre francuskie zakazy z ustawy AGEC zostają osłabione przez rozporządzenie, co pokazuje przykład plastikowych opakowań owoców i warzyw.
• Francja jest daleko od unijnego celu 90% zbiórki butelek w 2029 r., a we wrześniu 2026 r. rząd zrezygnował z narzucenia krajowego systemu kaucyjnego.
• Francuskie firmy sprzedające w innych państwach członkowskich muszą wyznaczyć tam upoważnionego przedstawiciela na podstawie art. 45 PPWR.
• Unijny rejestr producentów i kilka aktów wykonawczych nie zostały jeszcze przyjęte: część zasad wymaga doprecyzowania.

🔍 Jak zweryfikowaliśmy te informacje

Artykuł opiera się na tekście rozporządzenia (UE) 2025/40 opublikowanym w Dzienniku Urzędowym UE, na francuskim Kodeksie ochrony środowiska (w tym przepisach z ustawy AGEC i artykule L. 541-10-9-1), na orzeczeniu Conseil d’État (najwyższego francuskiego sądu administracyjnego) z 8 listopada 2024 r. dotyczącym opakowań owoców i warzyw oraz na komunikatach francuskiego Ministerstwa Transformacji Ekologicznej i Citeo. Kilka kwestii pozostawało niepewnych w dniu redakcji (październik 2026 r.) i zostało tak oznaczonych: oczekiwany francuski dekret uzgadniający PPWR z ustawą AGEC, według naszej wiedzy, nie został opublikowany; unijne akty wykonawcze dotyczące rejestru producentów i zharmonizowanego oznakowania były wciąż projektami; przyszłość Triman zależy od postępowania wszczętego przez Komisję Europejską. Artykuł ma charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępuje porady prawnej.

🇪🇺 Rozporządzenie stosowane bezpośrednio, ale Francja zachowuje kilka dźwigni

Rozporządzenia unijnego nie trzeba transponować: w przeciwieństwie do dawnej dyrektywy opakowaniowej z 1994 r. PPWR stosuje się w niezmienionej formie, w tym samym dniu, we wszystkich państwach członkowskich. Francuska firma nie może powoływać się na brak przepisów krajowych, aby odłożyć swoje obowiązki unijne.

Rozporządzenie pozostawia jednak każdemu państwu kilka spraw do samodzielnego uregulowania. We Francji dotyczy to w szczególności:

• organizacji EPR: zatwierdzania organizacji odzysku, specyfikacji, stawek opłat ekologicznych, które pozostają kompetencją krajową w ramach rozporządzenia;
• rejestru producentów przewidzianego w art. 44, który każde państwo musi prowadzić w formacie unijnym wciąż będącym w trakcie przyjmowania;
• sankcji i kontroli, które każde państwo ustala za naruszenia rozporządzenia;
• zbiórki i systemu kaucyjnego, których zasady wybiera się na poziomie krajowym, aby osiągnąć cele UE;
• niektórych środków krajowych, które rozporządzenie pozwala utrzymać pod warunkami, podczas gdy inne trzeba będzie uchylić lub dostosować.

Aby uporządkować te przepisy, oczekiwano tzw. dekretu uzgadniającego PPWR z ustawą AGEC. Według naszej wiedzy w dniu redakcji nie został on opublikowany: do tego czasu przepisy francuskie formalnie obowiązują, chyba że są bezpośrednio sprzeczne z rozporządzeniem, które ma pierwszeństwo.

📋 Prawo francuskie a PPWR: co się zmienia, temat po temacie

Poniższa tabela porównuje, dla głównych zagadnień, obowiązującą zasadę francuską i to, co wnosi PPWR, wraz z tym, co konkretnie zmienia się dla firmy sprzedającej we Francji.

Temat	Obowiązująca zasada francuska	Co wnosi PPWR	Co zmienia się we Francji
EPR i organizacje odzysku	Członkostwo w Citeo, Adelphe lub Léko, deklaracje i opłaty ekologiczne (Kodeks ochrony środowiska)	Wspólne ramy UE dla EPR opakowań (art. 45 i nast.)	Brak natychmiastowej zmiany: francuski EPR trwa, jego specyfikacja ewoluuje
Przedstawiciel	Przedstawiciel EPR obowiązkowy dla producentów bez siedziby we Francji od 10 lipca 2026 r. (art. L. 541-10-9-1)	Upoważniony przedstawiciel w każdym państwie członkowskim, w którym producent nie ma siedziby (art. 45)	Obowiązują obie zasady, a francuskie firmy muszą wyznaczyć przedstawiciela poza Francją
Informacja o segregacji	Triman i Info-tri obowiązkowe na opakowaniach domowych	Zharmonizowane oznakowanie UE (art. 12), najwcześniej od 12 sierpnia 2028 r.	Triman na razie pozostaje, ale ma ustąpić miejsca logo unijnemu
Zakazy formatów	Zakazy AGEC (plastik jednorazowy, owoce i warzywa itp.)	Zharmonizowane ograniczenia z załącznika V, od 1 stycznia 2030 r.	Niektóre francuskie zakazy zostają osłabione lub będą musiały zostać dostosowane
Ponowne użycie	Minimalny udział opakowań wielokrotnego użytku: 5% w 2023 r., 10% w 2027 r. (dekret nr 2022-507)	Sektorowe cele ponownego użycia od 2030 r. (art. 29)	Cele francuskie pozostają, cele unijne dochodzą w poszczególnych sektorach
System kaucyjny	Brak krajowego systemu kaucyjnego dla butelek plastikowych	Obowiązkowy system kaucyjny od 1 stycznia 2029 r., chyba że przyznano zwolnienie (art. 50)	Kwestia otwarta: Francja jest daleko od progów zwolnienia
Recyklingowalność	Ekomodulacja opłat (bonusy i dopłaty)	Opakowania nadające się do recyklingu obowiązkowe od 2030 r., z klasami efektywności (art. 6)	Recyklingowalność staje się warunkiem wprowadzenia do obrotu, a nie tylko kryterium taryfowym
Zawartość recyklatu	Cele krajowe i bonusy ekomodulacji	Minimalna zawartość tworzyw z recyklingu od 2030 r. (art. 7)	Nowy obowiązek liczbowy według rodzaju opakowania z tworzywa
PFAS	Brak ogólnego ograniczenia właściwego dla opakowań	Limity PFAS dla opakowań do kontaktu z żywnością od 12 sierpnia 2026 r. (art. 5)	Obowiązuje już teraz
Rejestr	UID wydawany przez organizację odzysku lub SYDEREP	Krajowy rejestr producentów w formacie UE (art. 44)	Format w trakcie przyjmowania, związek z UID do wyjaśnienia
Sankcje	Sankcje administracyjne EPR, kontrola platform handlowych	Sankcje ustala każde państwo członkowskie	Francuski system do dostosowania do nowych obowiązków

🏷️ Triman i Info-tri a zharmonizowane oznakowanie unijne

Triman i Info-tri to francuska specyfika: od wejścia w życie ustawy AGEC większość opakowań domowych sprzedawanych we Francji musi nosić logo Triman i instrukcję segregacji. Art. 12 PPWR przewiduje zharmonizowane oznakowanie w całej UE, z piktogramem wskazującym skład materiałowy opakowania, który konsument znajdzie również na pojemnikach do zbiórki.

To unijne oznakowanie zależy od aktów wykonawczych, które Komisja miała przyjąć do 12 sierpnia 2026 r., a które pod koniec września 2026 r. nadal nie zostały przyjęte. Stanie się ono obowiązkowe od 12 sierpnia 2028 r. lub 24 miesiące po wejściu w życie tych aktów, jeśli ta data jest późniejsza. Od tego momentu państwa członkowskie nie będą mogły wymagać własnych oznaczeń segregacji obok oznakowania unijnego.

Ponadto Komisja Europejska uważa francuski obowiązek Triman za przeszkodę w swobodnym przepływie towarów i wszczęła postępowanie przeciwko Francji, które według kilku źródeł branżowych trafiło do Trybunału Sprawiedliwości UE. Do czasu wyroku lub stosowania zharmonizowanego oznakowania Triman i Info-tri pozostają we Francji obowiązkowe.

🚫 Francuskie zakazy a ograniczenia unijne z załącznika V

Ustawa AGEC wprowadziła we Francji kilka zakazów formatów opakowań, wyprzedzając Europę. PPWR ustanawia natomiast w art. 25 i załączniku V zharmonizowaną listę ograniczeń stosowanych od 1 stycznia 2030 r.: jednorazowe opakowania z tworzyw sztucznych dla świeżych owoców i warzyw poniżej 1,5 kg, opakowania żywności i napojów spożywanych na miejscu oraz porcje jednostkowe (przyprawy, sosy) w gastronomii, miniaturowe kosmetyki w hotelach, bardzo lekkie torby plastikowe i zbiorcze opakowania z tworzyw sztucznych, między innymi.

Przypadek owoców i warzyw dobrze pokazuje napięcie między oboma poziomami. Ustawa AGEC zakazywała ich sprzedaży w plastikowych opakowaniach w partiach poniżej 1,5 kg, ale 8 listopada 2024 r. Conseil d’État uchylił dekret wykonawczy z 20 czerwca 2023 r.: Komisja Europejska zwróciła się do Francji o odroczenie jego przyjęcia na czas przygotowywania rozporządzenia, a to odroczenie było obowiązkowe. Ograniczenie unijne, z własnymi odstępstwami, przejmuje teraz tę rolę w perspektywie 2030 r.

Bardziej ogólnie PPWR ogranicza możliwość zakazania przez państwo wprowadzania do obrotu opakowań zgodnych z rozporządzeniem. Niektóre wcześniejsze środki krajowe mogą zostać utrzymane na warunkach przewidzianych w tekście, inne trzeba będzie zrewidować. Dopóki dekret uzgadniający nie zostanie opublikowany, rozsądnie jest nadal stosować obowiązujące przepisy francuskie, przygotowując się jednocześnie do ograniczeń z 2030 r.

♻️ Ponowne użycie: cele francuskie i cele PPWR na 2030 r.

Francja już wymaga minimalnego udziału opakowań wielokrotnego użytku. Dekret nr 2022-507 z 8 kwietnia 2022 r. wyznacza ścieżkę od 5% w 2023 r. do 10% w 2027 r. dla producentów wprowadzających do obrotu co najmniej 10 000 sztuk zapakowanych produktów rocznie, z progami zależnymi od obrotu. Obowiązek można spełnić indywidualnie, zbiorowo lub za pośrednictwem organizacji odzysku.

Art. 29 PPWR wyznacza sektorowe cele ponownego użycia od 2030 r., z wyższymi celami orientacyjnymi na 2040 r. Najważniejsze dotyczą opakowań transportowych i zbiorczych (w tym palet i skrzynek, z wyłączeniami takimi jak pudła kartonowe) oraz niektórych napojów. Dla francuskiej firmy oba poziomy się sumują: ogólny cel krajowy nadal obowiązuje, a cele unijne dochodzą w objętych sektorach.

🥤 System kaucyjny: Francja wobec art. 50

Art. 50 PPWR zobowiązuje państwa członkowskie do selektywnej zbiórki, od 2029 r., co najmniej 90% jednorazowych butelek z tworzyw sztucznych i puszek na napoje poprzez wprowadzenie systemu kaucyjnego. Państwo może zostać zwolnione, jeśli osiągnie co najmniej 80% selektywnej zbiórki w 2026 r. i przedstawi wiarygodny plan osiągnięcia 90%, zgłoszony najpóźniej do 1 stycznia 2028 r.

Francja jest od tego daleko: według Citeo poziom zbiórki plastikowych butelek na napoje wynosił w 2024 r. około 58%. Mimo to 4 września 2026 r. rząd ogłosił rezygnację z narzucenia samorządom krajowego systemu kaucyjnego na rzecz podejścia terytorialnego i dobrowolnego. Sposób, w jaki Francja osiągnie unijny cel na 2029 r., pozostaje więc do doprecyzowania.

🧾 Rejestr producentów, UID i SYDEREP

We Francji każdy producent objęty EPR dla opakowań ma już UID, uzyskany za pośrednictwem swojej organizacji odzysku lub SYDEREP, serwisu internetowego ADEME (francuskiej agencji środowiskowej). UID musi być podany w ogólnych warunkach sprzedaży i przekazany platformom handlowym.

Art. 44 PPWR wymaga, aby każde państwo prowadziło rejestr producentów w zharmonizowanym formacie. Akt wykonawczy określający ten format nie został przyjęty w dniu redakcji: projekt poddano konsultacjom między sierpniem a wrześniem 2026 r., a rejestry krajowe będą musiały się do niego dostosować w ciągu 18 miesięcy od jego wejścia w życie. Źródła różnią się co do tego, czy francuski UID wystarczy w obecnej formie, czy potrzebny będzie dodatkowy krok. Warto aktualizować UID i poczekać na wytyczne ADEME przed ponowną rejestracją.

🤝 Upoważniony przedstawiciel: PPWR działa w obu kierunkach

W przypadku producenta zagranicznego sprzedającego we Francji nakładają się dwie zasady. Art. L. 541-10-9-1 francuskiego Kodeksu ochrony środowiska od 10 lipca 2026 r. wymaga przedstawiciela EPR z siedzibą we Francji dla wszystkich systemów. Art. 45 PPWR wymaga z kolei upoważnionego przedstawiciela ds. EPR opakowań w każdym państwie członkowskim, w którym producent nie ma siedziby. Jeden dobrze sporządzony mandat może spełnić oba wymogi w odniesieniu do Francji. Obowiązek ten opisujemy w przewodniku o przedstawicielu EPR we Francji, a według systemów w przewodniku po przedstawicielu EPR, system po systemie.

W przypadku francuskiej firmy sprzedającej w innych krajach UE to aspekt najczęściej pomijany. Marka z siedzibą we Francji, która wysyła zapakowane produkty bezpośrednio do klientów w Niemczech, Hiszpanii czy we Włoszech, musi na podstawie art. 45 wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela w każdym z tych krajów, niezależnie od lokalnych obowiązków EPR. Wniosek „omnibus” Komisji ma zawiesić ten wymóg do 2035 r. 20 października 2026 r. Parlament Europejski zagłosował za ograniczeniem zawieszenia do mikro- i małych przedsiębiorstw z siedzibą w UE, ale Rada nie przyjęła jeszcze swojego stanowiska i tekst nie został uchwalony: art. 45 obowiązuje od 12 sierpnia 2026 r. Co to głosowanie zmienia, a czego nie zmienia we francuskim obowiązku przedstawiciela, wyjaśniamy w artykule Uproszczenie EPR dla MŚP: głosowanie Parlamentu Europejskiego nie znosi obowiązku przedstawiciela we Francji.

📦 Opakowania profesjonalne: system z 2027 r. w ramach PPWR

Francja zdecydowała się utworzyć odrębny system EPR dla opakowań profesjonalnych, niezależny od opakowań domowych. Po kilku przesunięciach ministerstwo ogłosiło 28 lipca 2026 r. operacyjny start systemu 1 stycznia 2027 r., z trzema zatwierdzonymi organizacjami odzysku (Citeo Pro, Léko Pro i Twiice) i deklaracjami kwartalnymi. System ten wpisuje się w ogólny obowiązek EPR dla opakowań przewidziany w PPWR, który obejmuje również opakowania profesjonalne. Szczegóły w artykule o nowym systemie EPR dla opakowań profesjonalnych.

⚖️ Kontrole i sankcje we Francji

PPWR pozostawia każdemu państwu członkowskiemu ustalenie sankcji „skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających”. We Francji naruszenia obowiązków EPR już teraz grożą sankcjami administracyjnymi, a platformy handlowe muszą sprawdzać UID sprzedawców, w przeciwnym razie same stają się odpowiedzialne za ich obowiązki EPR.

Francuski system trzeba będzie dostosować do nowych obowiązków wynikających z rozporządzenia (PFAS, recyklingowalność, zawartość recyklatu, oznakowanie). W praktyce najbardziej bezpośrednie ryzyko dla firmy pozostaje handlowe: usunięcie oferty przez platformę handlową lub odmowa dystrybutora z powodu braku możliwości wykazania zgodności z EPR i PPWR.

🧭 Autodiagnoza: co PPWR zmienia dla Państwa we Francji

Proszę odpowiedzieć na cztery poniższe pytania, aby otrzymać wstępną listę działań. Narzędzie działa wyłącznie w Państwa przeglądarce i nie zbiera żadnych danych. Nie zastępuje analizy Państwa sytuacji: aby uzyskać ostateczną odpowiedź, proszę zacząć z Ekovio.

🗓️ Harmonogram PPWR we Francji, od 2026 do 2030 r.

Data	Obowiązek	Źródło
10 lipca 2026 r.	Obowiązkowy przedstawiciel EPR dla producentów bez siedziby we Francji, wszystkie systemy	Francja (art. L. 541-10-9-1)
12 sierpnia 2026 r.	Ogólne stosowanie PPWR, limity PFAS dla opakowań żywności, upoważniony przedstawiciel w każdym państwie członkowskim	UE (rozporządzenie 2025/40)
1 stycznia 2027 r.	Operacyjny start systemu EPR dla opakowań profesjonalnych	Francja
1 stycznia 2028 r.	Termin zgłoszenia zwolnień z systemu kaucyjnego wraz z planem wdrożenia	UE (art. 50)
Najwcześniej 12 sierpnia 2028 r.	Obowiązkowe zharmonizowane oznakowanie UE, koniec krajowych oznaczeń segregacji	UE (art. 12)
1 stycznia 2029 r.	Cel 90% selektywnej zbiórki butelek i puszek, system kaucyjny, chyba że przyznano zwolnienie	UE (art. 50)
1 stycznia 2030 r.	Obowiązkowa recyklingowalność, minimalna zawartość recyklatu, ograniczenia z załącznika V, cele ponownego użycia	UE (art. 6, 7, 25, 29)

🤝 Ekovio: zgodność z francuskim EPR i PPWR w jednym miejscu

Ekovio wspiera firmy francuskie i zagraniczne we wszystkich obowiązkach dotyczących opakowań: członkostwo i deklaracje w organizacjach odzysku, UID, monitorowanie opłat ekologicznych, przedstawiciel EPR we Francji i upoważniony przedstawiciel w innych krajach UE. Ofertę reprezentacji opisujemy na stronie Przedstawiciel EPR we Francji, a proces uruchomienia w artykule Autoryzowany Przedstawiciel EPR w 5 krokach.

W miarę przyjmowania aktów wykonawczych PPWR i publikowania przez Francję tekstów uzgadniających wprowadzamy te zmiany do platformy, aby nie musieli Państwo samodzielnie śledzić dwóch jednocześnie zmieniających się regulacji. Ceny są dostępne na naszej stronie z cennikiem.

❓ Najczęściej zadawane pytania o PPWR we Francji

Czy PPWR zastępuje francuską ustawę AGEC?

Nie. PPWR stosuje się bezpośrednio i ma pierwszeństwo przed sprzecznymi przepisami krajowymi, ale ustawa AGEC obowiązuje nadal we wszystkim, co nie jest z nim sprzeczne, w szczególności w zakresie organizacji EPR. Niektóre przepisy francuskie trzeba będzie jednak dostosować, co ma doprecyzować oczekiwany dekret uzgadniający.

Czy Triman pozostaje obowiązkowy w ramach PPWR?

Tak, na razie. Triman i Info-tri pozostają we Francji obowiązkowe do czasu stosowania zharmonizowanego oznakowania UE z art. 12, najwcześniej od 12 sierpnia 2028 r. Od tej daty państwa nie będą mogły wymagać własnych oznaczeń segregacji obok niego.

Czy system kaucyjny stanie się we Francji obowiązkowy?

PPWR wymaga systemu kaucyjnego dla butelek plastikowych i puszek od 2029 r., chyba że państwo osiągnie co najmniej 80% zbiórki w 2026 r. Francja jest od tego daleko, ale we wrześniu 2026 r. rząd zrezygnował z narzucenia samorządom krajowego systemu kaucyjnego. Sposób, w jaki Francja spełni cel UE, pozostaje do doprecyzowania.

Czy francuska firma musi wyznaczyć przedstawiciela PPWR?

We Francji nie, ponieważ ma tam siedzibę. Jeśli jednak sprzedaje zapakowane produkty bezpośrednio w innych państwach członkowskich, nie mając tam siedziby, musi wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela w każdym z tych krajów na podstawie art. 45 PPWR.

Czy francuski UID wystarczy do rejestru PPWR?

To wciąż niepewne. Art. 44 przewiduje rejestry krajowe w formacie UE, którego akt wykonawczy nie został przyjęty w październiku 2026 r. Warto aktualizować UID i poczekać na wytyczne ADEME przed ponowną rejestracją.

Czy moje obecne opakowania pozostaną zgodne do 2030 r.?

W przypadku większości obowiązków projektowych tak: recyklingowalność, minimalna zawartość recyklatu i ograniczenia z załącznika V obowiązują od 2030 r. Limity PFAS dla opakowań żywności i obowiązek upoważnionego przedstawiciela obowiązują natomiast od 12 sierpnia 2026 r.

Kto kontroluje stosowanie PPWR we Francji?

PPWR pozostawia każdemu państwu organizację kontroli i ustalanie sankcji. We Francji mają działać organy już właściwe w sprawach EPR i bezpieczeństwa produktów, a system sankcji musi zostać dostosowany do nowych obowiązków wynikających z rozporządzenia.

Sprawdź swoją zgodność z PPWR we Francji

PPWR nie przekreśla francuskiego prawa opakowaniowego: nakłada się na nie, zastępuje niektóre jego części i osłabia inne. Dla firmy sprzedającej we Francji kluczowe jest dokładne ustalenie, które przepisy dotyczą jej opakowań dziś, a które wejdą w życie do 2030 r. Ekovio pomaga śledzić oba poziomy w jednym miejscu.